With a lack of consensus, my feet float in the air, I exist without my will, as a tool in foreign hands. While you could touch my own, feel flesh against flesh, my fate wouldn't change, I am, and will continue to be here forever. Whether physical or mental, along with reminders pain will exist, and so a childhood will be stripped, from a little kid. Then I had a sense of self, but unfortunately I don't remember, but I am searching for it, even if it's far away. Original; Με μια έλλειψη από συναίνεση, αιωρούνται τα πόδια μου στον αέρα, υπάρχω χωρίς δική μου θέληση, ως εργαλείο σε ξένα χέρια. Καθώς θα μπορούσες να πιάσεις τα δικά μου, να νιώσεις σάρκα εναντίων σάρκα, δε θα άλλαζε η μοίρα μου, είμαι, και θα συνεχίσω να 'μαι 'δώ για πάντα. Είτε σωματικά, είτε ψυχικά, με υπενθυμίσεις ο πόνος θα υπαρκεί, και έτσι θα χάσει τα παιδικά του χρόνια, ένα μικρό παιδί. Τότε κάποτε είχα έναν εαυτό, αλλά δυστυχώς δεν τον θυμάμαι, όμως ψάχνω να τον βρω, ακόμα και μακριά να 'ναι.